logonew

Zeg vaarwel aan de standaard, saaie inhoud van uw mediakanalen en durf de stap naar het radicale, avontuurlijke en extreme te zetten.
Use the force !

France - Belgium - Europe - World
misterc@lavieenc.fr

Travellers

  /  Blog   /  Travellers (Page 2)

Als er nu 1 iets was, waar de Nazi’s heer en meester in waren (naast het zaaien van dood en verderf & het veroveren van landen die eigenlijk niet van hen waren) dan was het wel het opzetten van fantastische verhalen, gevoed door een avantgardistische propagandamachine. Ongeacht wat de Nazi’s uiteindelijk deden, zolang de vijand dacht dat het groots en allesvernietigend was, was het dik in orde. Ome Duits had misschien wel een fantastische voorsprong op gebied van techniek en architectuur (we moeten dat ook durven toegeven) maar vooral hun manier om het allemaal te wentelen in een mantel van mysterie joeg ons nog meer schrik aan. Al die fantastische verhalen boeien ons tot op de dag van vandaag nog steeds en de zoektocht naar de waarheid achter die verhalen zijn vaak avonturen op zich.

Ongeacht de natie, overtuiging, afkomst of strijd .. als er 1 iets is wat nagenoeg alle militaire mogendheden in de wereld met elkaar gemeen hebben is het het feit dat ze hun acties graag voor het publieke oog verborgen houden. Een strijdkracht die onopgemerkt aan je voordeur kan opereren is nu eenmaal een strategisch voordeel waar menig militair leider hemel en aarde voor zou verzetten. Het vroegere Joegoslavië, onder bewind van Tito (zijn volledige naam Josip Broz is veel minder courant) was hierop geen uitzondering. In een land waar de interne meningsverschillen zo groot waren, was het hebben van een geheime slagkracht een absolute must. In 1957 startten dan ook de bouwwerken voor “Objekat 505”, in de volksmond gekend als Zeljava Airbase.

HET moment van het jaar is wederom aangebroken. De periode waar iedere werkende (en minder werkende) mens hunkerend naar toe kijkt. De periode waarin stoom, stress en allerlei andere frustraties door de gootsteen kunnen gespoeld worden. We spreken natuurlijk van .. het verlof. Het is een moment waarop facebook in overdrive gaat, Instagram wordt overspoeld door exotische kiekjes die luxe en welvaart etaleren. De zandbak van Nieuwpoort ruimt visueel plaats voor goudgele stranden, het spelen met een badminton-setje van de Action wordt vervangen door een trip op een yacht en een potje petanque met een glas of 4 pastis doet het hem niet meer .. we gaan loungen en clubben. Het is een moment in het jaar waar het schare spaargeld in 1 keer overboord wordt gegooid, om dan maanden met een financiële kater terug wakker te worden op de werkvloer. Maar wat als je geen budget hebt ? Wat als er geen geld is ? Is een verblijf in Costa Veranda onafwendbaar of kunnen we toch uit de voeten ? Is avontuur zonder budget in deze tijden nog mogelijk of halen we toch maar beter onze gekleurde jeux-de-boules van onder het stof ? Samen met Whatmatters trekken we de baan op, zoekend naar het antwoord op de vraag “wat te doen als je geen geld hebt ?”.

Nederland is vlak, vlakker dan vlak, zo plat als een pannenkoek. Wielerwedstrijden zijn eigenlijk permanente tijdritten en klimmen is iets wat je doet wanneer je een verkeersdrempel oprijdt. Nederland is dan ook niet meteen het land waarbij je gaat denken aan valleien, grotten, tunnels en klauterpartijen waar geen einde aan lijkt te komen. Toch beschikt Nederland over zo een streek. Niet groot, goed verborgen en een heuse vrijhaven voor urban artists die ver van de bewoonde wereld (en vooral diep ONDER diezelfde wereld) schitterende kunstwerken scheppen.

Wie dacht dat we na het einde van de 2de Wereldoorlog zowat klaar waren met wereldconflicten, kon na de val van Berlijn de feesttoeters en confettis terug opbergen. Het uitroeien van het Nazi-kwaad liet een leegte achter, een leegte die werd opgevuld door de grootste naties ter wereld die er lijnrecht tegenover elkaar kwamen te staan. De ultieme macho-showoff tussen de monsterlijke kapitalisten en de wrede commies en een dickswing contest waar penis en ballen werden vervangen door raketten en een permanente nucleaire dreiging. De Koude Oorlog was een feit en de wereld viel van de ene dreiging in de andere. Hoewel voor vele Westerlingen de Koude Oorlog niet meer dan een leuke gimmick was, met een gigantische muur die Berlijn in 2 delen had gesplitst, was de dreiging echter wel reëel. Veel reëler dan we eigenlijk hadden kunnen denken. Kom met ons mee naar de verborgen wereld van Vogelsang.

Een bezoek aan de Europese hoofdstad Brussel staat bijna automatisch gelijk aan het obligatoire bezoek aan enkele incontournables in de stad van de kets. De selfie voor Manneke Pis, de pisa-style pose voor het atomium en de ijverige obers in de Rue des bouchers uitspelen tegen elkaar om toch maar de beste plaats & prijs te krijgen. Maar voor de Brusselaar, Belg of gemotiveerde citytripper heeft dit alles een erg hoog been-there-done-that gevoel. Je zou bijna gaan denken dat the capital of Belgium enkel en alleen nog uit deze iconische trekpleisters bestaat. De avontuurlijke ziel hoeft echter niet te treuren want op een steenworp van de Brusselse Markt, verscholen achter een deur die toch wel een likje verf kan gebruiken, ligt 1 van de meest mythische cafés van de hoofdstad : Le Cercueil.

Spoken, pest, massagraf, sanatorium, … het zijn woorden die niet meteen doen denken aan een dromerige stad als Venetië (of je moet er de pure horror van de miljoenen toeristen bij nemen) maar de termen zijn onlosmakelijk verbonden met de Venetiaanse cultuur en geschiedenis. Het woord Poveglia doet dan bij de gemiddelde mens niet meteen een belletje rinkelen, maar voor menig Venetiaan zorgt de naam alleen er al voor dat er koude rillingen over de rug lopen. De poort naar de hel, the most haunted island in the world, gateway to death, … de synoniemen voor Poveglia zijn even kleurrijk als talrijk en meer dan voldoende voor ons om onze laarzen aan te trekken en geschiedenisboeken aan de realiteit te gaan toetsen.

Het is in deze tijden hip om een soort van bucketlist te hebben, of we nu zinnens zijn die lijst af te werken of niet. Met bucketlijsten kunnen we op social media uitpakken en we kunnen lijsten met elkaar gaan vergelijken. Op menig (om niet te gaan zeggen ALLE) bucket lijsten staat een “citytrip naar Venetië” erg hoog aangeschreven. De meest romantische stad ter wereld, met zijn prachtige gebouwen, eindeloze kanalen en bijna mysterieuze sfeer is DE hotspot geworden voor iedereen die wil proeven van het goede leven. Laat mij dan ook 1 van die stervelingen zijn die, als een absolute spelbreker, jullie 5 redenen gaat geven om absoluut NIET naar Venetië te trekken.

“Schat, maak je klaar, we vertrekken op safari”. Bijna per direct beginnen gezinsleden hun koffers te pakken en de jungle hoedjes (ooit aangekocht tijdens een bezoek aan de Beekse Bergen) worden van onder het stof gehaald. Logisch ook, het woord “safari” triggert een volledig palet aan emoties bij de mensen, emoties die doorheen de band dan ook gekoppeld zijn aan woorden zoals “giraf”, “olifant” of “luxe bungalow in het midden van één of andere desolate brousse” Lange vliegreizen, tropische luxe oorden en butlers die ons op onze wenken bedienen. Jawel, wie op safari vertrekt gaat het er goed van nemen en vrienden & familie zullen weken aan een stuk worden gebombardeerd met foto’s en selfies van ieder mogelijke vierkante centimeter grond die je gezien hebt. Maar op safari trekken hoeft niet noodzakelijk gigantisch ver en gigantisch duur te zijn. Safari’s hoeven niet noodzakelijk te spreken over exotische dieren en ongerepte fauna & flora. Safari’s moeten geeneens nood hebben aan roomservice en een all-in buffet dat 24/7 klaar staat. Maak kennis met de Charleroi Safari.

Vakantie, citytrips, micro-uitstapjes of gewoonweg even de realiteit ontvluchten … Het zijn zaken waarvoor we steevast nood hebben aan een tijdelijke slaapplaats. Er zijn ettelijke sites waarop we onze zoektocht tot een goed einde kunnen brengen en op die sites zijn de te kiezen opties eindeloos. Comfort, luxe, recreatieve mogelijkheden, .. you name it en met 1 eenvoudige klik van de muis wordt de weelde op afstand klaargemaakt. Maar wat als het allemaal zo niet hoeft ? Wat als je geen nood hebt aan vallet-parking of glasvezel-dataverbindingen ? Misschien is de mental overflow even te groot en is de nood aan een “ver weg van de maatschappij” moment gigantisch groot ?