logonew

Zeg vaarwel aan de standaard, saaie inhoud van uw mediakanalen en durf de stap naar het radicale, avontuurlijke en extreme te zetten.
Use the force !

France - Belgium - Europe - World
misterc@lavieenc.fr

Travellers

  /  Blog   /  Travellers (Page 3)

Hoewel Bretagne doorspekt is met verhalen en legendes, de één al fantastischer dan de andere, hoeven we niet alles in het verre verleden te gaan zoeken. La Vallée des saints, the valley of saints of in het Nederlands “de vallei van de heiligen” is een mooi voorbeeld van een oud idee, dat een moderne input kreeg. La Vallée des Saints is een kleine maar erg merkwaardige locatie, in het hart van Bretagne, dat de mensen laat stil staan bij tradities die dreigen verloren te gaan.

Bretagne, het land van mysteries en legendes, het land van de originele Kelten en van Asterix en Obelix.  Ik ben zonder twijfel niet de enige die zich projecteert in het slijten van de rest van mijn dagen in deze ronduit schitterende regio van Frankrijk. Laat ons duidelijk zijn : de regio heeft nu niet bepaald meer of minder geografische bijzonderheden dan andere regio's (wie maken we dat wijs, natuurlijk wel, Bretagne is gewoonweg het mekka voor de avonturier) maar alle bijzonderheden hier zijn wel overgoten met een heerlijk spiritueel en bovennatuurlijk sausje. Legendes en fantastische verhalen die in overvloed aanwezig zijn in de Grotte du Diable, de grot van de duivel.

Wie denkt aan Amsterdam gaat in eenzelfde lijn meestal denken aan shoppen, het befaamde Red Light district, de Walletjes, tulpen en schavuiten zouden zelfs durven denken aan coffeeshops. Een citytrip naar Amsterdam is iets wat snel in elkaar gebokst kan worden want hoewel het niet dicht is, is het ook niet echt veraf. Wie denkt aan Amsterdam denkt echter meestal niet aan de koude oorlog, de permanente dreiging van de communisten die het kapitalisme wilden doen vallen, een dreiging die ons jaren in de ban heeft gehouden. Neen, Amsterdam is een plaats waar het fijn vertoeven is en waar we helemaal niet denken aan ons naar verleden ..  Totdat je kennis maakt met Foxtrot.

"One small step for man, one giant leap for mankind" . Je moet zowaar geboren zijn zonder brein mocht je zelfs geen flauw vermoeden hebben wat deze uitdrukking voor de mensheid heeft betekend. De gevleugelde woorden van Armstrong, toen hij mens eerste voet op de maan plaatste. Miljoenen mensen waren getuige van dit historische moment, miljoenen mensen konden met hun eigen ogen zien hoe we aan een rotvaart technische vooruitgang hadden geboekt en zowaar een raket met levende wezens naar de maan hadden geschoten. We waren met z'n allen trots en tijdens die momenten van algemene fierheid schenen we te vergeten dat de oervader van de raket er eerst volledig andere plannen mee had.

Dat de Tweede Wereldoorlog niet echt een periode was, gevuld met liefde en vrede, is een understatement. Dood en verderf was er aan de orde van de dag en niets of niemand werd ontzien. Wie dan ook wil schrijven over de gebeurtenissen tijdens deze donkere jaren, heeft meer dan voldoende stof om te gaan analyseren. Maar geen enkel moment tijdens de jarenlange bezetting, toont ons zo frappant hoe psychopatisch de realiteit was, als de SS-raid op het Franse dorpje Oradour-sur-Glane. Een dorp waar je tot op heden nog steeds de dood kunt proeven.

Op avontuur trekken, een adrenaline-rijke trip organiseren of er gewoon even op uit trekken. Ongeacht hoe budgetvriendelijk we de zaken willen aanpakken, op een moment moeten er toch euro’s uit de zakken gehaald worden. De grootste kostenposten van iedere trip zijn, zonder uitzondering, de verplaatsing en het verblijf. Vooral wie graag gaat citytrippen en de Europese metropolen wil gaan doorkruisen, kan vaak een nogal bittere pil te verwerken krijgen wanneer het gaat om een plaats om te slapen. Parijs spant hierbij, op het Europese vasteland, de absolute kroon, met prijzen per overnachting die vele mensen drijven tot het verkopen van organen op de zwarte markt. Ik ben ervan overtuigd dat het anders kan, dat het goedkoper kan en dat het vooral minder toeristisch kan. Op zoek naar een betaalbare slaapplaats dus.

Ik ben een absolute killer wanneer het gaat om romantiek. Parijs, de lichtstad, stad met de romantische bruggetjes (gesatureerd met hangsloten, die eeuwige liefde moeten symboliseren), schitterende stukjes architectuur en gebouwen met een wereldse impact. Jawel, in Parijs kan een vrijgezel scoren maar in Parijs kun je ook de banden met de liefde van je leven gaan verstevigen. Kuieren voor de Notre Dame of genieten van het zicht op Mont Martre … Het was dan ook niet meer dan logisch dat ik mijn toenmalige vriendin meenam naar één van die hyper romantische plekjes. Ik nam haar mee naar het museum van de rioleringen !

We staan er natuurlijk niet altijd bij stil, maar er zijn op deze wereld, in onze maatschappij, nog steeds mensen die zich niet echt thuis voelen. Dan spreek ik niet over economische of humanitaire vluchtelingen, maar over mensen hier geboren en getogen, die zichzelf niet kunnen plaatsen in onze manier van leven. Waar het hebben van een eigen woonst (en de daarbij horende verplichtingen), een auto, een gevulde koelkast en een riant netwerk op social media voor ons zowat de norm is geworden, zijn er mensen die hier bewust afstand van nemen. Het hoeft voor hen allemaal niet en om zich te onttrekken aan diezelfde maatschappij, nemen ze hun intrek in gebouwen die volgens hen symbool staan voor het falen van alles. The bunkerpeople are real.

Wie op citytrip trekt naar Berlijn en er enigzins iets anders wil gaan doen dan het obligatoire shoppen (er zijn andere dingen in het leven naast urbex), gaat de hotspots zonder twijfel kennen . Potsdammer platz, de restanten van de muur, de Brandenburger en het super toeristische (en kotsopwekkende - pardon my French) checkpoint Charlie (en had ik al gezegd dat dit punt zo misselijkmakend toeristisch is geworden dat je die acteurs net geen lap rond hun oren geeft). Het zijn de absolute hotspots voor de miljoenen bezoekers die jaarlijks op hun instagram willen uitpakken met hun wereldse kennis. Maar wie zijn hoofd naar de hemel richt kan (bij het ontbreken van bewolking) vreemde vormen waarnemen, rebels aanwezig in de skyline van Berlijn. Een herinnering aan een niet zo heel erg ver verleden waar we niet bepaald trots op zijn.

Parijs en de zee, naast de chaotische en tenenkrullende periferique zit er ook nog een serieus stukje land tussen die twee onderwerpen. Dus wanneer je spreekt over de zee tegen een rasechte Parisien, dan denkt deze zonder aarzelen aan 4 uur rijden met de auto en een plaats waar je enkel heen gaat wanneer je bij je werkgever wat vakantie kan scoren. Mocht je dan tussen pot en pint door gaan vragen of ze weet hebben van de haaien die er ooit hebben gezwommen, dan verklaren ze je meteen mentaal afgeschreven.