logonew

Zeg vaarwel aan de standaard, saaie inhoud van uw mediakanalen en durf de stap naar het radicale, avontuurlijke en extreme te zetten.
Use the force !

France - Belgium - Europe - World
misterc@lavieenc.fr

spoken Tag

  /  Posts tagged "spoken"

Het geloof in spoken, ghouls, ghosts en allerlei andere critters leeft op het internet. Wie even op facebook gaat zoeken naar mensen die zich actief engageren binnen de wereld van het paranormale, stoot al snel op duizenden paginas en groepen. Of je nu gelooft of niet in een “andere” wereld of leven na de dood, dat het onderwerp op zich wel hot is, staat buiten twijfel. Helaas is het ook een wereld gevuld met charlatans en mensen die eerder tegen de comedy aanleunen, mensen die profijt willen slaan uit het geloof van bepaalde mensen en ongure types die onbestaande spoken wegjagen in ruil voor bakken euros. Een mening waarmee de Association Studio Ardennais aan de slag ging. Ze stampen een beurs voor het paranormale uit de grond, een beurs waar enkel de serieuze spook-fanatics hun gading zouden vinden. Een beurs waar we natuurlijk ook aanwezig waren.

Spookverhalen, ieder dorp - gemeente - stad ter wereld heeft er wel eentje in huis. Veelal gaat het om eenvoudige toogpraat, leuke vertelsels en iets waarmee je kinderen kunt entertainen. Maar soms zijn die spookverhalen hardnekkiger dan dat. Soms zijn die verhalen zo aanwezig dat ze zelfs internationaal opgepikt worden. Soms zijn die verhalen zo dicht bij de deur, dat we er eigenlijk te voet heen kunnen. Maak kennis met het mysterie van Mortagne !

Bepaalde woorden hebben een enorm trigger-effect op de mensheid. Het effect dat, wanneer je het woord uitspreekt iedereen er meteen een vurige mening op nahoudt. Triggerwoorden zijn ook vaak enorm tijdsgebonden. Op het moment dat ik deze blog schrijf is “transmigrant” een knap voorbeeld van zo een woord. 99% van de geletterde bevolking gaat meteen over tot intensieve debatten terwijl diezelfde 99% eigenlijk nog nooit een transmigrant heeft gezien of ermee heeft gepraat. Maar goed, triggerwoorden dus. Een dergelijk woord dat heel wat tijdlozer is, dat reeds decennia (om niet te zeggen eeuwen) de gemoederen weet op te laten lopen, is Ouija. Jawel, het beruchte Ouija-bord wat mensen in staat stelt om met geesten te praten. Een bron van inspiratie voor ontelbare Hollywood-horror-flicks, de basis van gigantische hoeveelheden lectuur en het gereedschap bij uitstek voor de professionals van het paranormale en spirituele. Wanneer het uitspreken van het woord reeds garant staat voor ellenlange discussies, dan is dit voor mij reeds meer dan voldoende om er zelf mee aan de slag te gaan.

Ik had het misschien nog niet eerder vermeld, maar ik heb een fameuze weak spot voor Frankrijk. Het land bracht me niet alleen op het spoor van de liefde, het is eveneens een bron van fantastische verhalen die zijn gelijke niet kent. Jawel, ieder land ter wereld heeft zijn dosis legendes en volksvertelsels, maar Frankrijk moet zowat de hoogste concentratie hiervan hebben. Letterlijk iedere straat of wijk heeft wel één of andere urban legend die, soms wel soms niet, het dagelijkse leven beheerst. Het is dan ook filteren tussen de massale toestroom om er de echt pittige uit te kunnen halen. Eentje die recentelijk in het oog sprong was de legende van Fort Lapin, een legende die meerdere malen de mainstream media haalde. Meer dan voldoende reden dus om onze stevige schoenen aan te trekken en op onderzoek te trekken.

Legendes, massahysterie en een snuifje stupiditeit .. misschien niet meteen zaken die we aan elkaar koppelen maar helaas zijn ze soms onlosmakelijk met elkaar verbonden. Die verbondenheid schept een situatie waar bijgeloof de bovenhand krijgt op het nuchter denken met vaak catastrofale gevolgen. De legende van “La maison du diable” is daar een schitterend voorbeeld van. Een legende die mijn onverdeelde aandacht kreeg maar waar de realiteit schokkender was dan het eigenlijke verhaal.

Spoken, geesten, entiteiten, monsters, beasts en alle mogelijke variaties op wat doorheen de band als “paranormaal” kan worden bestempeld … ik hou er wel van. Jawel, het idee dat er dingen bestaan die we voor onmogelijk houden zorgt er niet alleen voor dat de mens, als wezen, voortdurend blijft zoeken MAAR het zorgt er natuurlijk ook voor dat we steevast onze dosis verhalen en legendes ter beschikking hebben. Want hoewel spokenjagers doorheen de band nogal snel gemarginaliseerd worden (en dat hebben ze meestal ook aan zichzelf te danken) lijken wij voortdurend te vergeten dat spoken onlosmakelijk met onze geschiedenis zijn verbonden en dat dit in de toekomst niet meteen gaat veranderen.