logonew

Zeg vaarwel aan de standaard, saaie inhoud van uw mediakanalen en durf de stap naar het radicale, avontuurlijke en extreme te zetten.
Use the force !

France - Belgium - Europe - World
misterc@lavieenc.fr

Er zijn huishoudens waar “Ons Kookboek” het verplichte boek in huis is. Dan heb je die huishoudens waar “De Bijbel” (in één van zijn talrijke variaties) symbolisch aanwezig moet zijn. Uiteindelijk heb je dan huishoudens zoals bij ons, waar het SAS survival handboek de plaats van een bijbel en een kookboek met brio inneemt (en de rest zelfs overbodig maakt). Het handboek voor de echte man, de handleiding voor crisissituaties en vooral … een handige gids voor wanneer die zombie-invasie uiteindelijk gaat gebeuren. Een stukje onmisbare lectuur dus.

Op het internet is vandaag de dag alles te vinden. Het recept voor heerlijke pannenkoeken met weed of een handleiding om een ontploffende tennisbal te maken, een paar muisklikken en je hebt het binnen. Dergelijk aanbod aan informatie is natuurlijk wel leuk, het maakt ons - de gebruikers - echter meer en meer apathisch voor alles. Niets kan ons nog verbazen, onze gevoelens en emoties vlakken af en echt wakker liggen we er niet meer van. Op deze regel zijn wel nog steeds uitzonderingen te vinden, uitzonderingen die dan meteen ook uitpakken met een gigantisch WTF gehalte. Sites, paginas, items, .. die een lezer op zijn minst een gevoel van ongemak bezorgen en waarvan we nadien denken “moesten we dit nu echt lezen ?” Fifth Nail is zo een geval.

Het ligt niet meteen in onze aard om het overlijden van mensen te gaan publiceren, laat staan te gaan bespreken. Een uitzondering op die regel is van tel wanneer het Stan Lee betreft. Stan was immers geen sterveling zoals wij, neen. Stan Lee was … Stan Lee.

11 november 1918 kon de geschiedenis zijn ingegaan als net dat: een datum. De geschiedenis had echter een totaal ander idee met betrekking tot de bestemming van die datum. Het werd meteen de meest euforische en meest trieste gebeurtenis uit onze geschiedenis. Nadat de plaatsing van de laatste handtekening op dit document werd vereeuwigd, klonk met een bijna unanieme eensgezindheid “nooit meer oorlog”. Hetzelfde woord werd enkele decennia later opnieuw, in een geschiedkundige context, gebruikt. Niet in een positieve zin maar eerder “nooit zo een foute inschatting gemaakt”. De Armistice was door velen reeds vergeten.

Het combineren van de woorden zombie, nazi, haaien, vliegen en raketten in 1 en dezelfde zin heeft meestal 1 (logisch) gevolg : het gesteld worden van de vraag wat we zonet gesnoven hebben. Dergelijke onderwerpen zijn meestal ook enkel te vinden aan de toog van café “Den Eikel” en dit na het binnenkappen van enkele stevige paters. Zelfs de stevige drinkers durven je al eens scheef aankijken wanneer je over dergelijke materie spreekt, een beetje zoals ze naar een alien zouden kijken. Voor anderen is het serious business, meer nog, het is een queste. Een van die anderen is de Duitser Marc Fehse en met Sky Sharks krijgt het geheel een ongezien next-level tintje.

Complottheorieën, je kan er boeken over schrijven (hint hint uitgevers). Sommigen zijn echt compleet van de pot gerukt. Groene mannetjes met antennes op het hoofd die de dood van Elvis in scène hebben gezet, om maar een voorbeeld te geven. Anderen zijn dan weer dusdanig mysterieus dat je bijna zou denken dat nog maar praten erover gelijk staat aan een bezoek van enkele mannen, in het zwart gekleed. Helaas is er ook nog een derde categorie, de categorie van levensechte doofpotoperaties, waar mensen echt sterven en regeringen niet eens de moeite nemen om te doen alsof ze de boel niet proberen dicht te dekken. Maak kennis met de tragedie van Clairfeuille.

Spookverhalen en Halloween, het zijn 2 zaken die hand in hand gaan. Sommigen gaan echt volledig over the top om de mensen toch maar de stuipen op het lijf te jagen en meer dan de helft van die verhalen situeren zich rond een kerkhof. Maar wie even dieper graaft in onze geschiedenis (want ja, je moet het heus niet altijd ver gaan zoeken) komt vaak bloedstollende verhalen tegen. Verhalen die tig keren spooky-er zijn dan merendeel van de standaard vertelsels maar dan met 1 groot verschil. Ze zijn echt gebeurd. Het verhaal van de Gentse graftombe is er eentje die onze tenen deed krullen.

Halloween, zowat de beste periode van het jaar. Je hebt mensen die uitkijken naar Kerst, Pasen en zelfs de start van het bouwverlof. Maar voor ons is Halloween HET moment dat we ons volledig kunnen uitleven. Het is ook het enige moment in het jaar dat mijn totaal aftandse sneakers plots heel erg hip zijn en dat me niet wassen bijdraagt aan de charme. Zombies, killerclowns, kettingzagen en enorme hoeveelheden fake blood domineren het straatbeeld. Iedereen, jong & oud of rijk & arm, doet gretig mee aan de vibe maar enkelen blinken uit in hun deelname. Meer nog, enkelen zetten zowaar de toon.

Het lijkt vaak alsof er een soort vloek op Franse lectuur heerst. Het is gewoonweg not done om een boek in het Frans te lezen, laat staan dat je er überhaupt wijzer van wordt. Neen, wij Vlamingen lezen enkel Vlaamse lectuur, bij voorkeur genre “Jommeke” en “De Rode Ridder” want al de rest is ketterij. Lucky me, ik leg stigma’s graag naast me neer en durf al eens tegen de stroom inzwemmen. Tijdens de paranormale beurs in een godvergeten gat in Frankrijk, kon ik de handen leggen op een geschreven pareltje. “13 histoires étranges du Nord et du Pas-De-Calais” is een boek waarvoor je zowaar je Frans zou gaan willen bijschaven.

Hoofdsteden en skylines, het is wat de Fransen zouden noemen “incontournable”. Iedere hoofdstad die zichzelf wat respecteert zorgt ervoor dat ze artistieke luchtlijn hebben. Iets wat mooi is om naar te kijken en wat waanzinnig goed staat op een postkaart. Brussel is geen uitzondering op die regel en menig toerist zou gaan denken “dat moet dan toch het atomium zijn” ! Maar die toerist is fout. Hetgeen Brussel visueel domineert, is niets minder dan het justitiepaleis.