logonew

Zeg vaarwel aan de standaard, saaie inhoud van uw mediakanalen en durf de stap naar het radicale, avontuurlijke en extreme te zetten.
Use the force !

France - Belgium - Europe - World
misterc@lavieenc.fr

ghosts Tag

  /  Posts tagged "ghosts"

Het lijkt vaak alsof er een soort vloek op Franse lectuur heerst. Het is gewoonweg not done om een boek in het Frans te lezen, laat staan dat je er überhaupt wijzer van wordt. Neen, wij Vlamingen lezen enkel Vlaamse lectuur, bij voorkeur genre “Jommeke” en “De Rode Ridder” want al de rest is ketterij. Lucky me, ik leg stigma’s graag naast me neer en durf al eens tegen de stroom inzwemmen. Tijdens de paranormale beurs in een godvergeten gat in Frankrijk, kon ik de handen leggen op een geschreven pareltje. “13 histoires étranges du Nord et du Pas-De-Calais” is een boek waarvoor je zowaar je Frans zou gaan willen bijschaven.

Ik val in herhaling als ik zeg dat we mensen zijn die van de buitenlucht houden. Onszelf urenlang gaan opsluiten om even te heersen in games zoals Fortnite, het is niet echt ons ding. Kilometers aan een stuk hiken, de wildernis overleven, contact leggen met locals, .. dat is eerder iets uit onze leefwereld. Die locals, die tref je meestal aan in de plaatselijke kroeg (wat natuurlijk altijd handig meegenomen is) en het is net in die kroeg dat je ook kennis maakt met de plaatselijke verhalen. Vandaag was onze lucky day, want het glas was nog niet helemaal gevuld of we maakten kennis met de legende van L’Ermitage des Cascatelles.

Spookverhalen, ieder dorp - gemeente - stad ter wereld heeft er wel eentje in huis. Veelal gaat het om eenvoudige toogpraat, leuke vertelsels en iets waarmee je kinderen kunt entertainen. Maar soms zijn die spookverhalen hardnekkiger dan dat. Soms zijn die verhalen zo aanwezig dat ze zelfs internationaal opgepikt worden. Soms zijn die verhalen zo dicht bij de deur, dat we er eigenlijk te voet heen kunnen. Maak kennis met het mysterie van Mortagne !

Bepaalde woorden hebben een enorm trigger-effect op de mensheid. Het effect dat, wanneer je het woord uitspreekt iedereen er meteen een vurige mening op nahoudt. Triggerwoorden zijn ook vaak enorm tijdsgebonden. Op het moment dat ik deze blog schrijf is “transmigrant” een knap voorbeeld van zo een woord. 99% van de geletterde bevolking gaat meteen over tot intensieve debatten terwijl diezelfde 99% eigenlijk nog nooit een transmigrant heeft gezien of ermee heeft gepraat. Maar goed, triggerwoorden dus. Een dergelijk woord dat heel wat tijdlozer is, dat reeds decennia (om niet te zeggen eeuwen) de gemoederen weet op te laten lopen, is Ouija. Jawel, het beruchte Ouija-bord wat mensen in staat stelt om met geesten te praten. Een bron van inspiratie voor ontelbare Hollywood-horror-flicks, de basis van gigantische hoeveelheden lectuur en het gereedschap bij uitstek voor de professionals van het paranormale en spirituele. Wanneer het uitspreken van het woord reeds garant staat voor ellenlange discussies, dan is dit voor mij reeds meer dan voldoende om er zelf mee aan de slag te gaan.

Legendes, massahysterie en een snuifje stupiditeit .. misschien niet meteen zaken die we aan elkaar koppelen maar helaas zijn ze soms onlosmakelijk met elkaar verbonden. Die verbondenheid schept een situatie waar bijgeloof de bovenhand krijgt op het nuchter denken met vaak catastrofale gevolgen. De legende van “La maison du diable” is daar een schitterend voorbeeld van. Een legende die mijn onverdeelde aandacht kreeg maar waar de realiteit schokkender was dan het eigenlijke verhaal.

Wie zich vaak tegoed doet aan speurtochten doorheen de wondere wereld van legendes en folklores, is ze vast al tegen het lijf gelopen (zij het dan op een figuratieve manier) : cryptids. Een bonte verzameling van beestjes, monsters, critters, draken, gigantische slangen en allerlei andere dieren die dan wel beschreven worden in de volkslectuur, maar eigenlijk nog nooit werden ontdekt. Een fantastische wereld waarin het Monster van Loch Ness hand in hand loopt met de Yeti en met Bigfoot, waar de Chupacabra verbroedert met de Tokoloshe en waar de bomen worden bewoond door de Owlman. Feit, de verhalen rond cryptids zijn vaak ronduit lachwekkend maar ze zijn onmisbaar voor de hedendaagse wetenschap.

Bugarach, een klein Frans dorp nabij de Spaanse grens, is met zijn 196 inwoners zowat het typische voorbeeld van een godvergeten oord in de Franse bergen. Iedereen kent er iedereen, er is geen winkel dus kijken de bewoners vol enthousiasme uit naar de komst van de “voyageurs” (reizende winkeliers) en moet men meer dan 20km rijden om toch maar een spoor van beschaving tegen te komen. Bugarach heeft alles in huis om zo onaantrekkelijk mogelijk te zijn, maar toch werd het in 2012 het theater van een internationaal mysterie. Bugarach zou door de Maya’s, in hun geheimzinnige geschriften, de enige plaats ter wereld zijn waar de apocalypse van 21 december 2012 geen effect zou hebben. Bugarach werd bijna overnacht een wereldstad.

Enige tijd terug publiceerden de Franse krant La Voix du Nord, in samenwerking met de lokale afdeling van France3 (de nationale TV zender) een lijst met de meest bespookte plaatsen van Le Nord-Pas-de-Calais. Spookverhalen, zo zijn er wel wat in Frankrijk, een land dat deels gebaseerd is op sterke religieuze fundamenten en een fikse dosis bijgeloof MAAR wanneer dergelijke lijst wordt gelanceerd, dan wordt onze nieuwsgierigheid intensief geprikkeld. In de lijst stond veel wat we nagenoeg meteen konden klasseren als pure fantasie (verhalen van rondvliegende vorken en keukenkasten die een eigen leven leiden, zijn eerder geschikt voor paranormale liefhebbers en hebben niet zozeer een folkloristische waarde) maar eentje stak er met kop en schouders uit. Een verlaten ziekenhuis waarvan de omwonenden de stuipen op het lijf krijgen, verhalen van overspel en moord, dood en verderf en de gemeenten die niet weten wat ze ermee moeten aanvangen. Jawel, meer dan voldoende materiaal om het geheel te gaan uitspitten tot aan de bron.

Spoken, pest, massagraf, sanatorium, … het zijn woorden die niet meteen doen denken aan een dromerige stad als Venetië (of je moet er de pure horror van de miljoenen toeristen bij nemen) maar de termen zijn onlosmakelijk verbonden met de Venetiaanse cultuur en geschiedenis. Het woord Poveglia doet dan bij de gemiddelde mens niet meteen een belletje rinkelen, maar voor menig Venetiaan zorgt de naam alleen er al voor dat er koude rillingen over de rug lopen. De poort naar de hel, the most haunted island in the world, gateway to death, … de synoniemen voor Poveglia zijn even kleurrijk als talrijk en meer dan voldoende voor ons om onze laarzen aan te trekken en geschiedenisboeken aan de realiteit te gaan toetsen.