logonew

Zeg vaarwel aan de standaard, saaie inhoud van uw mediakanalen en durf de stap naar het radicale, avontuurlijke en extreme te zetten.
Use the force !

France - Belgium - Europe - World
misterc@lavieenc.fr

History

  /  Blog   /  History (Page 4)

Dat de Duitse bezetting geen periode was van eindeloos geluk en zorgeloos genieten van het toerisme, is ondertussen al meer dan duidelijk. Maar de harde realiteit van de dood was vooral voor mensen met Joodse origines een realiteit waar haast niet aan te ontsnappen viel. Toen de Nazi’s hadden besloten Frankrijk te bezetten en de regering Vichy had besloten te collaboreren, volgden heuse campagnes om Joden op te sporen en op te sluiten. (de Franse film La Rafle schets een pakkend beeld hiervan, een aanrader met enkele momenten die zelfs de stoerste oerman tot tranen toe zal trekken). Iedereen die werd opgepakt werd geîdentificeerd en naar een transitkamp gebracht. Vanuit die transitkampen kregen Joden, opstandelingen of personen die de Nazi’s niet echt gezind waren een enkeltje richting vernietigingskamp.

Hoewel Bretagne doorspekt is met verhalen en legendes, de één al fantastischer dan de andere, hoeven we niet alles in het verre verleden te gaan zoeken. La Vallée des saints, the valley of saints of in het Nederlands “de vallei van de heiligen” is een mooi voorbeeld van een oud idee, dat een moderne input kreeg. La Vallée des Saints is een kleine maar erg merkwaardige locatie, in het hart van Bretagne, dat de mensen laat stil staan bij tradities die dreigen verloren te gaan.

Bretagne, het land van mysteries en legendes, het land van de originele Kelten en van Asterix en Obelix.  Ik ben zonder twijfel niet de enige die zich projecteert in het slijten van de rest van mijn dagen in deze ronduit schitterende regio van Frankrijk. Laat ons duidelijk zijn : de regio heeft nu niet bepaald meer of minder geografische bijzonderheden dan andere regio's (wie maken we dat wijs, natuurlijk wel, Bretagne is gewoonweg het mekka voor de avonturier) maar alle bijzonderheden hier zijn wel overgoten met een heerlijk spiritueel en bovennatuurlijk sausje. Legendes en fantastische verhalen die in overvloed aanwezig zijn in de Grotte du Diable, de grot van de duivel.

Heel veel mensen zijn te vinden voor het betere schatten-verhaal. Of het nu gaat om een tropisch eiland waar één of andere bebaarde piraat een kist met munten heeft achtergelaten, of eerder een waardevol perkament in een grot - diep in de jungle verstopt. Het zoeken naar schatten is een activiteit die per definitie gekoppeld wordt aan een gigantische Indiana Jones-factor. Voor de meerderheid van de fantaserende bevolking blijft het daar dan ook bij, een fantasie. Maar voor een klein deel van de mensheid is het zoeken naar schatten serious business. Hoewel literatuur steevast spreekt over een groot kruis op de grond, waar je moet gaan graven, is de realiteit net iets anders. De realiteit is … dat sommige schatten echt bestaan, je moet gewoon durven zoeken.

Een plaats overgoten met legendes, horrorverhalen, mysteries en de overblijfselen van miljoenen mensen. De catacomben van Parijs zijn zowat de meest onbekende bekende tunnels uit de moderne (en niet zo moderne geschiedenis). Iedereen weet wel dat de catacomben er zijn, maar niemand heeft echt een beeld over de totale omvang, waar ze liggen of precies hoe lang ze zijn. Met zijn meer dan 290km (vermoedelijk) in lengte, behoren de catacomben tot de langste ondergrondse complexen ter wereld (maar niet DE langste, want die eer is voorbehouden aan het Noorden van Frankrijk) en een wereldstad zou geen wereldstad zijn, mocht er daar geen heuse toeristische attractie rond gebouwd zijn. Maar wat ons boeit, is het vergeten en vooral verboden gedeelte.

Wie denkt aan Amsterdam gaat in eenzelfde lijn meestal denken aan shoppen, het befaamde Red Light district, de Walletjes, tulpen en schavuiten zouden zelfs durven denken aan coffeeshops. Een citytrip naar Amsterdam is iets wat snel in elkaar gebokst kan worden want hoewel het niet dicht is, is het ook niet echt veraf. Wie denkt aan Amsterdam denkt echter meestal niet aan de koude oorlog, de permanente dreiging van de communisten die het kapitalisme wilden doen vallen, een dreiging die ons jaren in de ban heeft gehouden. Neen, Amsterdam is een plaats waar het fijn vertoeven is en waar we helemaal niet denken aan ons naar verleden ..  Totdat je kennis maakt met Foxtrot.

"One small step for man, one giant leap for mankind" . Je moet zowaar geboren zijn zonder brein mocht je zelfs geen flauw vermoeden hebben wat deze uitdrukking voor de mensheid heeft betekend. De gevleugelde woorden van Armstrong, toen hij mens eerste voet op de maan plaatste. Miljoenen mensen waren getuige van dit historische moment, miljoenen mensen konden met hun eigen ogen zien hoe we aan een rotvaart technische vooruitgang hadden geboekt en zowaar een raket met levende wezens naar de maan hadden geschoten. We waren met z'n allen trots en tijdens die momenten van algemene fierheid schenen we te vergeten dat de oervader van de raket er eerst volledig andere plannen mee had.

Dat de Tweede Wereldoorlog niet echt een periode was, gevuld met liefde en vrede, is een understatement. Dood en verderf was er aan de orde van de dag en niets of niemand werd ontzien. Wie dan ook wil schrijven over de gebeurtenissen tijdens deze donkere jaren, heeft meer dan voldoende stof om te gaan analyseren. Maar geen enkel moment tijdens de jarenlange bezetting, toont ons zo frappant hoe psychopatisch de realiteit was, als de SS-raid op het Franse dorpje Oradour-sur-Glane. Een dorp waar je tot op heden nog steeds de dood kunt proeven.

Wie op citytrip trekt naar Berlijn en er enigzins iets anders wil gaan doen dan het obligatoire shoppen (er zijn andere dingen in het leven naast urbex), gaat de hotspots zonder twijfel kennen . Potsdammer platz, de restanten van de muur, de Brandenburger en het super toeristische (en kotsopwekkende - pardon my French) checkpoint Charlie (en had ik al gezegd dat dit punt zo misselijkmakend toeristisch is geworden dat je die acteurs net geen lap rond hun oren geeft). Het zijn de absolute hotspots voor de miljoenen bezoekers die jaarlijks op hun instagram willen uitpakken met hun wereldse kennis. Maar wie zijn hoofd naar de hemel richt kan (bij het ontbreken van bewolking) vreemde vormen waarnemen, rebels aanwezig in de skyline van Berlijn. Een herinnering aan een niet zo heel erg ver verleden waar we niet bepaald trots op zijn.

We kunnen niet anders dan toegeven dat de Tweede Wereldoorlog, hoewel die maar 4 jaar duurde, ons voer heeft gegeven voor ettelijke decennia aan conspiracies, occultes legendes en allerlei andere dingen waar een mens mee bezig kan blijven. Het staat buiten kijf dat Hitler zo zot als een achterdeur was (en dat is dan nog licht uitgedrukt) en het is onweerlegbaar aangetoond dat hij willens nillens een supersoldaat wilde maken. Ook zijn drang om een doomsday device, het wapen dat de wereld kon vernietigen, te ontwikkelen is ondertussen gedocumenteerd geweest. (alhoewel ze het effectieve wapen nooit hebben teruggevonden). Het is ook een feit dat verschillende verhalen pure fictie zijn, ontstaan in de nasleep van het ontdekken van de meest gruwelijke feiten die de mensheid ooit heeft gekend. Verhalen van zombiesoldaten, duivelsriten, .. zijn schering en inslag wanneer gepraat wordt over de Nazi’s en hoewel ze met nagenoeg volledige zekerheid kunnen worden bestempeld als fantasie, heeft ieder verhaal wel steeds een grond van waarheid.